Интересные ссылки

Машкара

(інсекты рознага кштал ту: камары, мошкі і г. д., што збіра юцца ў кучу і таўкуцца ў паветры «мак таўкуць»), у хрысціянізаванай беларускай традыцыі зявілася дзяку ючы чорту. Апошні захацеў зраўняц ца з Богам у плане стварэння свету (вельмі пашыраны матыў «ства ральнае спаборніцтва» чорта з Богам). Чорт «узяў жменю пяску, шыбануў яго ўгору ды й кажа: «Ляцеце», а хто забыўся сказаць. А тут як сыпануць мошкі, камары, авады ды ўсялякі гнюс» Згодна з другім паверем, М., «якая таўчэцца на значнай вышыні, гэтанештоіншае,як душы памерлых» Гэтыя душы, аказваецца, выпушча ныя на «прыхацку» і «перасушку». Паводле розных прыкметаў і заба бонаў М. устойліва звязана з гаспа даркай селяніна. Папершае, машка ра прадказвае надворе. Калі яна літаральна лезе ў вочы ці «таўчэ мак», трэба чакаць дажджу. Але калі яна снуе на захадзе Сонца, увечары, то гэта прадказвае раніцай добрае на дворе. Падругое, М. сімвалізуе са бой якасць ураджаю шматлікіх гаспа дарчых культур: пшаніцы, аўсу, грэчкі, ільну. Паказальнікі добрага ўраджаю адмысловыя: вялікая коль касць М., значная вышыня іх палёту і нават ступень кудлатасці ножак. За М. не толькі статычна назіраюць, але і робяць наступныя дзеянні: «Зпад першых камароў, якія «таўкуцца»... трэба ўзяць жменю зямлі і рассыпаць на градах, каб гародніна высока па дымалася» Адзначым «жменю зямлі», бо менавіта з «жмені пяску» чорт і стварыў М. Добра ўплываць М. можа і на гаспадарчых птушак: пра пануецца вышэйзгаданую зямлю пак ласці ў гняздо квактухі, каб вывадкі былі «надзейныя».