Интересные ссылки
Найти новые стихи. Тут смс любимой с добрым утром, страшные и прикольные. Но, смешные стихи.

Лапцi

У «космасе» традыцыйнага ладу рэпрэзентуюць трэцюю, нiж нюю частку Сусвету. У вераваннях яны становяцца неадлучным атрыбу там нябожчыка, матэрыяльным ува сабленнем яго нялёгкага падарожжа. Новыя Л. клалi ў труну, каб ён «знасiў» іх у дарозе. На дадзеную се мантыку накладаецца i сiмволiка Л., якая стасавалася са значэннем у на роднай культуры нагi i ўласна ступнi, што непасрэдна злучалі чалавека з падземным царствам. Адсюль, па першае, выразныя медыятыўныя рысы Л., а падругое, далучанасць яго, бадай, да кожнага хтанiчнага персанажу: у Л. перавозiлi ў новую хату Дамавiка, iх ахвяравалi русал кам i Вадзяніку. У пэўнай ступенi як сродак перамяшчэння на «той» свет Л. выступае ў якасцi функцыяналь най замены дамавіны у яго змя шчалi дзiцячае месца, клалi абстры жаныя валасы, у iм вывозiлi з хаты прусакоў ды iнш. Возячы зямлю менавiта ў Л., у якi быў запрэжаны чорны певень, лiчылася адно магчы мым пахаваць Змея Цмока ды спынiць наведванне дома нябожчы камвупыром. Будучы прадметам медыятарам, Л. не толькі забяспеч валі кантакт з тым светам, але і перакрывалі яму доступ у справы чалавека. На думку У. Коваля, пад ставай выкарыстання Л. у якасцi магiчнага прадмета зявiўся засце рагальны характар крыжа, бо Л. плялi «крыжыкамi», i прадукаваль ная сiмволiка вузла (праз завязван не на Л. лыка i абораў, забарсняў). Эратычнагенiтальная метафа рычнасць самога абутку i шлюбны падтэкст абування абумовiлi надзвы чайную папулярнасць Л. у колiшняй беларускай вясельнай абраднасцi: у час сватання i ў больш познiя часы кралi чаравiкi маладой, праз манiпуляцыi з Л. падкрэслiвалi стра ту дзявоцкасцi i да т. п. У вазок ня весты, калi тая ўжо адязджала да жанiха, сяброўкi кiдалi свае Л., каб «павыцягвала iх з дзевак». Цiкава згадаць i згублены чаравiчак Папя лушкi, якi характарызуецца як эле мент дзявоцкасцi, сiмвалiчны прадстаўнiк самой дзяўчыны, з дапа могай якога тую можна знайсцi i сва таць за сябе. А беларускiя дзяўчаты верылi, што развязванне аднаго з Л. сведчыць пра тое, што нехта цябе ўспамiнае i сумуе. Стаптаныя Л. (атопкі) нельга было кідаць абыдзе, а трэба было класці іх на дах. Л. выкарыстоўвалi i ў якасцi магiчнага сродку, якi, лiчылі, мог уплываць на плоднасць жывёлы i ўраджайнасць раслiн.