Кiкiмары

Вйшчыцы, юныя мi фiчныя iстоты выключна жаночага роду, што жывуць па сядзiбах. Сваё паходжанне бяруць ад дзяўчатак, якiя былi загубленыя да хрышчэння, або ад дачок, праклятых маткаю яшчэ ў чэраве. К. заўсёды знаходзяцца ў юна чым узросце i з гадамi не мяняюцца. Нягледзячы на тое што К. засылаюц ца да людзей з варожымi мэтамi, яны тым не менш застаюцца зусiм бясшкоднымi. К. збiраюцца пераваж на ў дамах, дзе адбылося забойства дзяцей, пракляцце i дзе паблiзу быў схаваны трупiк. Iх месцазнаходжан не на печы цi ў падпечку, куды яны нябачна спускаюцца. Зрэдку К. набываюць цялесны воблiк, i ў тыя рэдкiя моманты iх няцяжка злавiць i разгледзець. Калi выстрыгчы на цеменi ў К. валасы крыжнакрыж, яна назаўсёды застанецца чалавекам i будзе расцi, як звычайнае дзiця, хоць у будучым не пазбегне розных неда хопаў: непрапарцыянальнасцi фор маў, крывiзны асобных органаў, касавокасцi, нематы, заiкання, беспа мятлiвасцi, слабога розуму. З узростам К. забываюць пра сваё даўнейшае жыццё. Дзяцiнныя К. загульваюцца i перашкаджаюць гаспадарам валтуз нёю i вiскам. Часам К. спыняюць свае забавы, захопленыя немаўляткамi, якiх пестуюць мацяркi. Тады К. узды хаюць, зайздросцячы чужой ласцы i немагчымасцi займець чалавечыя радасцi. К. прываблiваюць гаспадар чыя заняткi i, каб дагадзiць хатнiм жанчынам, яны накiдваюцца на ад кладзенае тымi шытво цi пражу i пра цягваюць перапыненую работу, вы водзячы крывыя швы i выпрадаючы няроўныя нiткi. Ранiцай гаспадынi з дакорам i нават лаянкаю выпраўля юць сапсаванае рукадзелле, што зас мучае бедных К. У мiфалогii рускiх i ўкраiнцаў К. надзялялiся адрознымі, часам адмоў нымі функцыямi i вонкавымi рысамi.